Kalikasan: Huwag Nating Ipagwalang-bahala

Naisip mo na ba kung ano ang magiging hitsura ng ating mundo pagkalipas ng sampu o dalawampung taon kung magpapatuloy ang pagkasira ng kalikasan? Paano kung dumating ang panahon na ang malinis na hangin ay maging bihira, ang mga ilog ay tuluyang marumihan, at ang mga puno ay maging alaala na lamang? Hindi ito eksena sa isang pelikula—ito ay isang posibleng realidad kung mananatili tayong walang pakialam sa ating kapaligiran.

Araw-araw nating nararanasan ang epekto ng pagbabago sa kalikasan. Mas matinding init, mas malalakas na bagyo, at mas madalas na pagbaha ang ilan lamang sa mga suliraning kinakaharap ng ating bansa. Nakalulungkot isipin na marami sa mga problemang ito ay bunga rin ng mga gawain ng tao. Habang patuloy nating ginagamit ang likas na yaman nang walang pag-iingat, lalo rin nating inilalagay sa panganib ang ating kinabukasan.

Sa aking pananaw, hindi kakulangan sa kaalaman ang pangunahing problema kundi kakulangan sa pagkilos. Alam ng karamihan na masama ang pagtatapon ng basura kung saan-saan at ang labis na paggamit ng plastik, ngunit marami pa rin ang gumagawa nito. Madalas nating isipin na napakaliit ng ating ambag upang makagawa ng pagbabago. Ngunit kung bawat isa ay magpapakita ng responsibilidad, ang maliliit na hakbang ay maaaring maging malaking solusyon.

Bilang mga mamamayan, hindi natin dapat iasa lamang sa pamahalaan ang pangangalaga sa kalikasan. Maaari tayong magsimula sa simpleng paraan tulad ng wastong paghihiwalay ng basura, pagre-recycle, pagtitipid sa tubig at kuryente, at pagtatanim ng mga puno. Ang mga gawaing ito ay hindi nangangailangan ng malaking halaga, kundi disiplina at malasakit.

Ang kapaligiran ay hindi lamang isang bagay na nakapaligid sa atin. Ito ang tahanang nagbibigay-buhay sa bawat nilalang. Kapag ito ay nasira, tayong lahat ang maaapektuhan. Kaya bago natin ituro ang problema sa iba, marahil ay dapat muna nating tanungin ang ating sarili: Ano ang nagawa ko ngayon para sa kalikasan?

Ang kinabukasan ng mundo ay hindi lamang nakasalalay sa malalaking proyekto o batas. Nagsisimula ito sa maliliit na desisyong ginagawa natin araw-araw. Kung nais nating magkaroon ng mas malinis, mas ligtas, at mas maayos na bukas, panahon na upang kumilos ngayon.

Sapagkat ang kalikasang ating pinababayaan ngayon ay siya ring mundong ipamamana natin sa susunod na henerasyon.