top of page
All Articles
Search


Mensahe ng Mesa
Alas-singko pa lamang ng umaga ay gising na si Aling Rosa. Habang tahimik pa ang karamihan sa kanilang barangay, abala na siya sa paghahanda ng mga turon at banana cue na kanyang ibebenta mamaya. Para sa iba, isa lamang itong karaniwang gawain. Ngunit para kay Aling Rosa, ito ang naging susi upang mabago ang takbo ng kanyang buhay. Labing-isang taon na ang nakalipas nang magsimula siya sa maliit na puhunan na hiniram pa sa isang kamag-anak. Sa isang lumang mesa sa harap ng ka
Jasmine A. Bactol
9 hours ago2 min read


Isang Mensahe sa Bawat “Action!”
Tahimik ang loob ng studio. Malamig ang hangin mula sa aircon habang nakatayo kami sa harap ng malaking green screen na maya-maya lang ay magiging evacuation area, baha, o warning center sa mismong video. Habang abala ang iba sa pag-aayos ng camera, ilaw, at audio, isa akong assistant production na paikot-ikot sa set—nag-aabot ng mga kailangan, tumutulong sa paghahanda, at sinisigurong maayos ang daloy ng bawat eksena. Sa unang tingin, parang ordinaryong shoot lamang ito sa l
Jasmine A. Bactol
3 days ago2 min read


Through Tears And Sundays
In this generation, where movies were filled with predictable story plots, Seven Sundays was different—this proved that even the simplest stories hurt the most. There are movies that will entertain you for 2 hours, and there are movies that will stay with you long after. Directed by Cathy Garcia-Molina, the film focused on something more familiar: family, misunderstandings, and sacrifices. It does not rely on something that exceeds reasonable bounds or romance that seems so u
Aerich Mariel F. Dela Peña
4 days ago2 min read


Movie Review: Seven Sundays
May mga pelikulang panoorin mo lang tapos makakalimutan mo agad, pero mayroon ding tumatak sa puso mo habambuhay. Isa na rito ang Seven Sundays—ang pelikulang walang sawa kong pinapanood. Isa siyang kuwento tungkol sa isang pamilya na magkakahiwalay at magkakaiba ang landas. Pero napilitan silang magsama-sama ulit para sa kanilang ama na nagkaroon ng malubhang sakit. Gumanap sa pelikula si Ronaldo Valdez bilang Kapitan Manuel. Panganay sa mga magkakapatid naman si Aga Muhlach

Karole Louise G. Adriano
6 days ago2 min read


Why did my racket feel heavy that day?
“This is it, my most awaited moment...” I whispered in silence, wondering why I'm not excited. This is the day where my skills will get tested: Intramurals 2025. Will my hard work pay off, or have I just wasted my time for nothing? That day I woke up late. Even though our coach reminded us to sleep early, I didn’t listen—and that was my biggest mistake. As I get up on my bed, I move quickly because I’m already late. But the universe is against me. As I searched for my jersey
Aerich Mariel F. Dela Peña
May 233 min read


Straw Hats Return to Live-Action: One Piece Season 2 (2026) Sets Sail Again
After its surprisingly faithful live-action debut in 2023, Netflix’s One Piece is back in 2026 for Season 2. This season takes a darker, broader path through the heart of the Alabasta Saga. The Straw Hats are no longer just proving their place in live-action; they are diving into a sun-baked kingdom shaken by lies, war, and the quiet despair of a princess who cannot yet trust the pirates claiming to be her friends. Where Season 1 carefully established the crew’s foundation—Lu

Isha Reyes
May 213 min read


Sa Likod ng Uniporme: Gabi ang kaantabay
Kapag natutulog na ang karamihan sa lungsod, may isang grupo ng tao na nananatiling gising—mga security guard na tahimik na nagbabantay sa mga gusali, eskinita, at pasilidad na walang ibang tao kundi sila at ang dilim ng gabi. Isa sa kanila si “Mang Romy” (hindi tunay na pangalan), isang security guard na naka-assign sa isang maliit na commercial building. Araw-araw, o mas tamang sabihin ay gabi-gabi, nagsisimula ang kanyang shift bandang alas-diyes ng gabi hanggang alas-sais
Jasmine A. Bactol
May 192 min read


Tunog ng Bola sa Bawat Kanto
Sa bawat sulok ng Pilipinas, halos hindi nawawala ang tunog ng tumatalbog na bola. Mapa-barangay man o lungsod, may makikitang basketball ring na gawa sa metal, kahoy, o minsan ay simpleng ring lang na nakakabit sa poste. Kahit hindi engrande, sapat na ito upang mabuo ang saya at pagkahilig ng mga Pilipino sa basketball. Bata pa lang, nahuhubog na ang interes ng marami sa larong ito. Sa simpleng pagsho-shoot gamit ang plastik na bola at improvised na ring, unti-unting nagigin

Jeth Steven S. Recio
May 151 min read


Festival of Faith: Tradition that Defines Pulilan
Photo By: Alexa Chloe B. Reyes A crowd gathers; farmers stand beside their carabao. There is anticipation, but also something quieter– devotion. On May 14 in Pulilan, Bulacan, carabaos approach San Isidro Labrador Parish Church one by one. Animals known for their strength in fields bend their front legs and lower themselves to the ground. Carabaos kneel. A moment that draws silence from the crowd– a stillness in a festival full of colors and movement. Cameras are showing, but
Ronalyn J. Tuzon
May 142 min read


Pangarap na Binubuo sa Gitna ng Dilim
Sa bawat paggising sa umaga, may matang nakatingala sa kisame, katawang pilit na bumabangon, at isipang tila nais nang sumuko. Ngunit sa kabila ng dilim na bumabalot sa isipan, may munting liwanag pa ring gustong panghawakan—ang pangarap. Sa bawat sulok ng bahay ay may mensaheng nais iparating sa ating buhay. Sa isang sulok, sumisimbolo ito sa takot na sumubok sa mga bagay na ating kinatatakutan. Sa ikalawang sulok naman ay ang panghuhusga sa sarili—mga tanong kung sapat ba a
Jasmine A. Bactol
May 132 min read


Sa Lumang Litrato
Sa buong buhay ko, iisa lang ang tawag ko sa kanya: Nanay. Hindi ko siya tinawag na lola dahil, sa aking puso at isipan, siya ang nagpalaki, nag-aruga, at nagmahal sa akin nang buong-buo—parang tunay na ina. Mula pagkabata, ako na ang kasa-kasama ni Nanay sa lahat ng lakad niya. Siya ang bisig na naging aking tahanan tuwing ako ay nangangamba o natatakot. Lumipas ang panahon, at kasabay ng aking paglaki ay ang kaniyang pagtanda. Naalala ko noon, siya ang naghihintay sa akin s

Karole Louise G. Adriano
May 133 min read
![“Malayo Pa, Pero Malayo Na" (Still a long way to go, but [we've] already come a long way)](https://static.wixstatic.com/media/6b414a_88dd5954224c477eaf179cb6acd6f846~mv2.png/v1/fill/w_250,h_250,fp_0.50_0.50,q_35,blur_30,enc_avif,quality_auto/6b414a_88dd5954224c477eaf179cb6acd6f846~mv2.webp)
![“Malayo Pa, Pero Malayo Na" (Still a long way to go, but [we've] already come a long way)](https://static.wixstatic.com/media/6b414a_88dd5954224c477eaf179cb6acd6f846~mv2.png/v1/fill/w_320,h_320,fp_0.50_0.50,q_95,enc_avif,quality_auto/6b414a_88dd5954224c477eaf179cb6acd6f846~mv2.webp)
“Malayo Pa, Pero Malayo Na" (Still a long way to go, but [we've] already come a long way)
There was a point in my life when I realized I would rather place third than second. It sounds strange in a world that constantly teaches people to aim higher, work harder, and become the best. After all, second place is still an achievement. It is still close to success, close to recognition, close to the top. But maybe that is exactly why it hurts more. Because second place means you were almost enough. You were close enough to see the finish line, close enough to imagine y
Franzine F. Lozada
May 133 min read
bottom of page


